جستجو کردن

بزرگترین دامی که خودمان برای خودمان می سازیم! تقلید کورکورانه ازمسیر دیگران.

0 دیدگاه
7 دقیقه برای مطالعه

با نام ویاد خدای مهربان وبه نام یگانه فرمانروای جهان هستی

خلاصه ای ازفایل صوتی وتصویری

"بزرگترین دامی که خودمان برای خودمان می سازیم! تقلید کورکورانه ازمسیر دیگران. "

این فایل صوتی یک مفهوم ناب و آرامش‌بخش را باز می‌کند: «مسیر موفقیت تو، یونیک و منحصربه‌فرد است؛ آن را قفل نکن، باز بگذار.» این پیام دقیقاً همان نقطه‌ای است که بسیاری از افراد در آن گیر می‌کنند: تقلید کورکورانه از مسیر دیگران.

‌‌—

‌

مسیر تو، فقط مالِ توست؛ آن را با مسیر هیچ‌کس مقایسه نکن!

‌

### یک حقیقت که همه‌ی ما فراموش کرده‌ایم

دوست بی‌نظیرم، به دست‌هایت نگاه کن. به آن خطوط پیچیده و بی‌نظیر کف انگشتانت.

آیا تا به حال دیده‌ای که اثر انگشت دو نفر، حتی دوقلوهای همسان، یکی باشد؟ هرگز.

‌

این یک پیام الهی است، یک قانون مکتوب در وجود تو:

تو یونیک هستی. و طبیعتاً مسیر موفقیت تو نیز کاملاً یونیک و منحصربه‌فرد است.

‌

همان‌طور که اثر انگشتِ تو با هیچ‌کس دیگری یکی نیست، مسیر رسیدن تو به هدف، ثروت و خوشبختی هم با هیچ‌کس دیگری یکی نخواهد بود. حالا چرا این موضوع این‌قدر مهم است؟ چون بزرگ‌ترین اشتباهِ ما نگاه کردن به موفقیتِ دیگران و کپی‌برداری از مسیر آن‌هاست!

‌

### بزرگ‌ترین دامی که خودمان برای خودمان می‌سازیم

بسیاری از ما با دیدن یک انسان موفق، فوراً به این نتیجه می‌رسیم: «آقا او از این مسیر رفت و رسید؛ من هم باید دقیقاً از همین راه بروم تا برسم!»

‌

می‌خواهی بدانی چرا این باور، شما را زمین می‌زند؟

چون باورهای او با باورهای تو یکی نیست.

‌

آن شخص، با باورهای خاصِ خودش، شرایط خاصِ خودش و دنیای درونِ منحصر به فردش حرکت کرده و به قله رسیده است. اما تو فقط مسیر را می‌بینی، نه باورهای پشتِ آن مسیر را. اگر تو روی همان جاده‌ی پیاده گام بگذاری و باورهای متفاوتی داشته باشی، شکست می‌خوری و بعد به خودت می‌گویی: «من که درست رفتم، پس چرا نرسیدم؟»

‌

پاسخ ساده است:

هنوز قرار نیست مسیر تو از آن‌جا باشد. شاید قرار است از مسیری نزدیک‌تر، سریع‌تر، بی‌دردسرتر و زیباتر بروی!

‌

### اشتباه بزرگ: بستنِ درها پیش از باز شدن!

بزرگ‌ترین مشکل اکثر مردم این است: مسیر را برای خودشان محدود و قفل می‌کنند.

‌

می‌گویند: «من فقط از این راه می‌توانم بروم.»، «فقط این یک کار جواب می‌دهد.»، «فقط اگر این اتفاق بیفتد، موفق می‌شوم.»

این جمله «من مطمئنم فقط از این مسیر جواب می‌دهد» در نظر شما نشانه‌ی عزم و اراده است، اما در واقع، صد درصد اشتباه است.

‌

چرا؟ چون در همان لحظه، خدا را از بازی حذف کرده‌اید. انگار خودت را به یک پنجره‌ی کوچک زندانی کرده‌ای، در حالی که هزاران در و پنجره در مقابل چشم‌های تو باز است.

‌

### راز آزادی: «دستِ خدا را در بازی بیاور»

وقتی مسیر را برای خودت قفل می‌کنی، در واقع داری به خدا می‌گویی: «شما گوشه بایست، من خودم بلدم!»

‌

اما راز ماجرا این است:

قدرت رسیدن به هدف در دستِ تو نیست در گامِ اول؛ قدرت در این است که تو حرکت کنی و مسیر را برای هدایتِ خدای فراوانی‌ها باز بگذاری.

‌

اوست که راه را می‌داند، نه تو. اوست که می‌داند کدام راه کوتاه‌ترین، امن‌ترین و زیباترین است. تو فقط باید:

– هدف را مشخص کنی،

– تصویر لحظه‌ی رسیدن به هدف را در ذهنت بکاری،

– اولین قدم را برداری،

و باقی راه را به خدای فراوانی‌ها بسپاری.

‌

### چگونه این باور، همه‌چیز را تغییر می‌دهد؟

فرض کن می‌خواهی به یک شهر برسی. تو فقط روی نقشه‌ی ذهنت، چهار یا پنج جاده می‌شناسی. اما خدای فراوانی‌ها هزاران جاده — و حتی مسیرهای هوایی — را در اختیارت قرار داده که تو از آن‌ها بی‌خبرَی.

‌

وقتی مسیر را برای خودت باز بگذاری:

– نشانه‌ها را می‌بینی،

– الهامات را دریافت می‌کنی،

– و راه‌هایی که حتی در ذهنت نمی‌گنجید، ناگهان باز می‌شوند.

‌

و بعد از آن، با تعجب می‌گویی: «چقدر ساده و بی‌دردسر بود!» و همان‌جاست که درست در مکانی می‌ایستی که قرار بود. این قانون است، نه معجزه. چون خداوند همیشه زیباترین، کوتاه‌ترین و لذت‌بخش‌ترین راه را برای بنده‌ی اهل حرکتش انتخاب می‌کند.

‌

### نگاهی به تست نشانه‌ها; یک نکته مهم!

دقت کن؛ راز این است که نشانه‌ها را جدی بگیری.

«مسیر موفقیت تو» یک مسیر خشک و بی‌روح نیست. زمانی که به خدای رزاق توکل می‌کنی، لطف می‌بینی و نعمت‌ها با علائم و نشانه‌ها به سراغت می‌آیند. اما اگر تو در آستانه‌ی تصمیم‌گیری، فکر می‌کنی باید دقیقاً همان‌طور بمانی، صدها فرصت جذاب را رد می‌کنی و از دست می‌دهی.

‌

قانون فیزیک ذهن این است:

هرچه کوچک‌تر فکر کنی، فرصت‌های کمتری می‌بینی؛ هرچه بزرگ‌تر و بازتر فکر کنی، دریچه‌های بیشتری به رویت گشوده می‌شود.

‌

### حقیقت تلخ: «باور او، نه مسیر او»

شاید بپرسید پس چطور بعضی انسان‌ها از همان مسیر هم موفق نشدند؟ جواب ساده است:

آن‌ها باورهای خودشان را با خودشان می‌بردند، نه باورهای آن انسان موفق را.

‌

برای همین است که کپی کردن مسیر، هیچ‌وقت کامل جواب نمی‌دهد. هرچه کپی کنی، باز هم آن کلیک، آن باور، آن جسارت، درونت نیست. پس بیا دیگر «کپی‌کار مسیر دیگران» نباشیم. بیا خالق مسیر خودمان باشیم؛ باورهای جدید، درخواست‌های جدید و مسیری کاملاً مخصوص خودمان.

‌

### سرانجام؛ لحظه‌ای که لذت واقعی را می‌چشی!

 

روزی که استارت بزنی، قدم اول را برداری و مسیر را باز بگذاری، کافی است چند قدم در مسیر دلخواه حرکت کنی. همان‌وقت است که همه‌چیز مثل آب خوردن سهل و ساده می‌شود. به عقب نگاه می‌کنی و در کمال تعجب می‌بینی که آن مسیر پر پیچ و خم قدیمی که خودت می‌خواستی، چقدر دشوار و ناهموار بود!

‌

و همان موقع است که می‌گویی:

«خدایا چقدر زیبا مرا هدایت کردی! چقدر ساده و بی‌دردسر!»

‌

این جاست که عاشق خدای فراوانی‌ها می‌شوی. دیگر دستت را از او جدا نمی‌کنی؛ چون فهمیدی که تا حالا چه مسیر زیبایی برایت باز کرده.

‌

از این پس، تو با خودت تکرار می‌کنی:

«من نمی‌دانم دقیقاً از چه راهی می‌روم؛ فقط می‌دانم به بهترین مسیر هدایت می‌شوم!»

‌

### آموزش: این باور را به سطح جدید ببر

فایل تصویری"بزرگترین دامی که خودمان برای خودمان می سازیم! تقلید کورکورانه ازمسیر دیگران." 47مگابایت7دقیقه
دانلود رایگان
فایل صوتی "بزرگترین دامی که خودمان برای خودمان می سازیم! تقلید کورکورانه ازمسیر دیگران." 4مگابایت7دقیقه
دانلود رایگان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *