روزنه احساس خوب چگونه ظاهر میشود؟

من مصطفی نیک زاد هستم

امیدوارم حالتون عالی باشه و بهترین ها را برای خودتون ساخته باشید.

دوستان قدرتمندم : آیا برای ما مقدر شده است که کم روزی باشیم؟

ازتون میخوام اینو باور نکنید.

خیلی از افراد را می بینم که میگویندبرای ما مقدر شده است که کم روزی باشیم. چرا اینو حرفها را باور می کنی؟

بمحض اینکه این حرف های نادرست را باور می کنی باور های محدود کننده در ذهن شما شکل میگیرد و تو را از مسیر رسیدن به ثروت  منحرف می کند.

طرف میگه :

 برای ما مقدر شده است که بدبخت باشیم.

برای ما مقدر شده است که جنوب شهر باشیم.

برای ما مقدر شده است که فقیر و بیچاره باشیم.

برای ما مقدر شده است که ضعیف ترین خودرو را داشته باشیم.

برای ما مقدر شده است که ضعیف ترین ملک در ضعیف ترین منطقه را داشته باشیم.

برای ما مقدر شده است که اگر ازدواج کنم منجر به طلاق میشود.

برای ما مقدر شده است که بچه دار نشویم.

 برای ما نیامده  که زندگی مون خوبی  باشیم

برای ما نیامده  که ازدواج خوبی  را تجربه کنیم

 برای ما نیامده  که ثروت خوبی  را داشته باشیم.

برای ما نیامده  که شاد باشیم و بهترین اتفاقات را تجربه کنیم.

همه این حرف ها را از ذهنت پاک کن و نگذار در ذهنت ریشه دار بشود.

نکته مهمی که میخوام در اینجا بیان کنم اینکه دو نفر در شرایط کاملا مساوی درآمدهای کاملا متفاوتی را تجربه می کنند.

بطور مثال نفر اول درآمدش سی میلیون تومان هست ولی نفر دوم پانصد میلیون تومان.

بنظر شما اختلاف در چیست؟

لطفا توی کامنت های انتهای همین بخش نظرتون را درج بفرمایید/

تنها اختلاف بر سر باورهای این افراد می باشد نفر اول با باور کمبود مواجه است چون باورهای محدودکننده فضای ذهنش را درگیر کرده است و سالیان سال هست که با باورهای فقرآلود داره زندگی میکند.

ولی نفر دوم باور به فراوانی دارد و در بدترین شرایط هم ذهنیت بسیار خوبی دارد چون نگاهش نگاه فراوانیست.

دوستان بینظیرم وقتیکه ما می گوییم

 “این برای از ما بهتران است”

“ما را چه این حرف ها “

“ما کجا این شغل کجا”

“ما کجا این خونه لوکس کجا”

“ماکجا و این ماشین لوکس کجا و این ماشین برای از ما بهتران است”

عملا داریم خودمان را از فراوانی و برکت و ثروت دور می کنیم و با این کارمون ورود ثروت را مسدود می کنیم.

کمبود را نپذیر حتی اگر قوی ترین دانشمند عصر حاضر از کمبود سخن بگوید.

چون ذات جهان هستی و در راس آن خدای فراوانی ها و فرمانروای جهان هستی لبریز از فراوانی و ثروت است.

وقتیکه به زبان می آوری که “من کم روزی هستم”یا”من کم رزق هستم” عملآ داری رزق کم را درخواست میدهی قطعا رزق کمتری نصیب تو خواهد شد.

یادتون باشه باورهای محدود کننده همانند یک تکه سرب در لایه لایه های زیرین ذهن مون چسبیدند بطوریکه براحتی امکان جداشدن آنها وجود ندارد.

ما نمی توانیم از باورهای محدودکننده ای که سالیان سال با آنها زندگی کردیم براحتی ازشون جدا شویم.

باورهای محدودکننده همانند علف های هرز می مانند و براحتی و در همه جا رشد می کنند و این ما هستیم که باید خیلی قوی ظاهر شویم و با تقویت باورهای قدرتمند کننده مون اثر باورهای محدودکننده را کم رنگ و کم رنگتر کنیم.

خیلی جالبه که طرف میگه تقدیر من اینه که نمیتونم بچه دار شوم نمی تونم زندگی خوبی داشته باشم نمی تونم همسرخوبی داشته باشم و ما هم خیلی ساده و راحت این حرف های بسیار نادرست و مزخرف را پذیرفتیم و خودمون را در انحصار بدبختی و مشکلات گرفتارکردیم.

ما در جهانی زندگی می کنیم که :

 لبریز از فراوانیست.

لبریز از برکت است.

لبریز از سلامتی است.

لبریز از ثروت است.

 لبریز از عشق است.

هرآنچه که طلب کنی از این جهان بی نهایت بهت داده میشود بشرطی که فراوانی های جهان هستی و در راس آنها فرمانروای جهان هستی را باور کنی.

وقتیکه باور کمبود داری عملا از خدای فراوانی ها کیلومترها دور هستی.

اگر باور نکنی  این جمله را که “تقدیر ما اینست که  فقیر باشیم”و یا “تقدیر ما اینست که ازدواج خوبی نداشته باشیم” و یا ” تقدیر ما اینست خونه خوبی نداشته باشیم” و هزار و یک داستان منفی دیگه را .

قطعا شما یک پله بسمت فراوانی حرکت کردی و در مراحل بعدی و با تقویت باورها میتوانی به فراوانی بی نهایت هدایت میشوی و این کار را خدای فراوانی ها برات انجام میدهد.

وقتیکه تو نمی پذیری تقدیر را !

وقتیکه تو نمی پذیری کمبود را !

وقتیکه تو نمی پذیری ناراحتی را !

وقتیکه تو نمی پذیری بیماری را !

 و در یک کلمه وقتیکه تو نمی پذیری غیر خدا را !

هدایت های خدای فراوانی ها را دریافت می کنی که بصورت اتفاقات خوب بسمت تو سرازیر میشود.

یادت باشه هیچ تفاوتی بین تو و اون ثروتمند نیست.

اون ثروتمند کمبود را باور نکرده و چون باور نکرده حرکت کرده و تلاش کرده و دست دراز کرده به خدای فراوانی ها و خداهم بهش داده کل داستان همینه.

به اندازه ای که برای خودت ارزش قائل میشوی و خودت را لایق بهترین ها میدانی بهترین ها برای توساخته میشود.

وقتیکه تو کمبود را باور نمیکنی در واقع شروع میکنی به تلاش کردن و در اینحالت هست که ذره ذره احساس خوب در وجود تو شکل میگیرد و روزنه امید در ذهن تو بازمیشود و تو بصورت کاملا اتومات غرق در لذت و فراوانی الهی میشوی.